Text Box:
இஸ்லாமிய வழிகாட்டல் இணையத்தளம்   موقع دعوي إسلامي   Islamic Guidance Website   ඉස්ලාමීය මග පෙන්වීමේ වෙබ් අඩවිය

Unicode Fonts

News

Softwares

Text Box: © Moulaviyya  M.Y.  Maziyya B.A. (Hons)
Text Box: நம்பகமான வரலாற்று நூல்கள்
المصادر الموثوقة في التاريخ
 மௌலவி எம். எம்.ஸகி B.A. (Hons) மதீனா

ஹதீஸ்                                      

இஸ்லாமிய வரலாறு

அழைப்புப் பணி

குடும்பவியல்

முஸ்லிம் பெண்

இஸ்லாமிய உலகம்

இஸ்லாம் அறிமுகம்

நவ முஸ்லிம்கள்

ஐயமும் தெளிவும்

நேர்காணல்

மருத்துவம்

நூலறிமுகம்

போட்டிகள்

 உரைகள்

 பொதுவானவை

 பரிபாசை

 

       வரலாறு, சரித்திரம், சரிதை என்று வருகிற போது அதிக அளவில் புனையப்பட்ட கதைகளும் திரிபுகளும் பொய்களும் இடம்பெற்றிருப்பதைக் காண முடிகிறது. அதிலும் குறிப்பாக நபி (ஸல்) அவர்களுடையவும் நான்கு கலீபாக்கள், உமையா ஆட்சியாளர்கள், அப்பாஸிய ஆட்சியாளர்கள் போன்றோரின் வரலாறுகளிலும் திரிபுகளும் பொய்யான செய்திகளும் காணப்படுகின்றன. அதற்கு இரு காரணங்கள் உள்ளன. அவை:

 

1. இஸ்லாமிய உலகில் ஏற்பட்ட உள்நாட்டு அரசியல் மோதல்களும் பிளவுகளும்.

2. இஸ்லாமிய உலகின் மீது காழ்ப்புணர்ச்சி கொண்ட இஸ்லாத்தின் எதிரிகள் அதன் மீதும் முஸ்லிம்கள் மீதும் இட்டுக்கட்டிய கதைகள்.

 

       இதனால் வரலாற்றைப் படிக்க முனைகின்ற ஒருவர் சரியான முறையில் எழுதப்பட்ட நூற்களைப் படிக்க வேண்டிய அவசியமிருக்கிறது.

 

         இஸ்லாமிய வரலாறு என்பது பல்வேறுபட்ட நிகழ்ச்சிகளை உள்ளடக்கிக் கொள்கின்ற விரிவான ஆழமான பல விடயங்களைக் கொண்டதாகும். அதில் அரசியல், சமூகம், பொருளாதாரம் போன்ற துறைகள் ஒன்றோடொன்று கலந்த நிலையில் காணப்படுகின்றன. வித்தியாசமான, முரண்பாடான பல குறுக்கீடுகளும் இடையிடையே காணப்படுகின்றன. இவ்வாறான சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளை மனோ இச்சைக்கு வழிப்பட்ட பல இஸ்லாமியப் பிரிவினர்கள் வசமாகப் பயன்படுத்தி இலாபங் கண்டனர். அவர்கள் இஸ்லாமிய வரலாற்றின் கீர்த்தியைக் கெடுத்தும் தேவைக்கேற்பக் கூடுதல், குறைத்தல் செய்தும் திரிபுபடுத்தியும் வந்தனர்.

 

         இஸ்லாமிய வரலாற்றுச் சிதைவுக்கு அடிப்படையான புறக் காரணிகள் அது தொடர்பாக வாய் வழியாக அல்லது பதிவு செய்யப்பட்டுப் பரிமாறப்பட்டு வருகின்ற அறிவிப்புக்களின் தன்மைகள் போன்றவற்றைக் கருத்திற் கொள்ளாது வரலாற்றுச் சிதைவுக்கான காரணங்களை ஆய்வு செய்து பார்த்தால் அதற்கு இரு பிரதானமான காரணங்கள் இருப்பதைக் காண முடிகின்றது. அவை:

 

1. நிகழ்ச்சிகளைக் கண்ணால் கண்டவர்களோ அவை இடம்பெற்ற காலங்களில் வாழ்ந்தவர்களோ அவற்றைப் பதிவு செய்து வைக்காமை. [நீண்ட காலஞ் சென்று பதிவு செய்யப்பட்டமை]. இதனால் அவை நம்பகமான அறிவிப்பாளர் தொடர் வரிசைகளற்று நிற்பதைக் காண முடிகிறது. வரலாற்று ஏடுகளில் முர்ஸல், அறிவிப்பாளர் தொடர் வரிசை துண்டிக்கப்பட்ட முன்கதிஃ வகைகள் சார்ந்த செய்திகள் மலிந்து போயுள்ளன. பெரும்பாலான செய்திகளின் அறிவிப்பாளர்களுக்கும் வரலாற்று நிகழ்ச்சிகளுக்கும் இடையே எந்த வகையான தொடர்பும் இல்லை. இதன் காரணமாக அவை அவற்றின் நம்பகத் தன்மையை இழந்து நிற்கின்றன. இஸ்லாமிய வரலாற்றுத் துறையில் நினைத்தவர்களெல்லாம் நினைத்ததைச் சொல்வதற்குக் களம் அமைந்து விட்டது. எல்லோரும் இத்துறையில் எழுதவும் பங்கு கொள்ளவும் துணிந்தனர். அவர்கள் தாம் அறிவிக்கின்ற செய்திகளுக்கு அறிவிப்பாளர் தொடர் வரிசைகள் உண்டா, இல்லையா என்பதைக்கூடக் கவனத்திற் கொள்ளாது கண்டதையும் கேட்டதையும் எழுதிக் குவித்தனர். இதனை இமாம் அஹ்மத் பின் ஹன்பல் (ரஹ்) பின்வருமாறு கூறுகின்றார்கள்: “மூன்று துறைகள், அவற்றில் எழுதப்பட்டுள்ள நூற்கள் நம்பகமற்றவை. அவை, யுத்தம், குழப்பம், தப்ஸீர் ஆகியனவாகும்”. அதனுடைய விளக்கம் வருமாறு: இமாம் கதீப் அல்-பக்தாதி (ரஹ்) கூறுவதாவது, அதிகமாக மேற்கூறப்பட்ட மூன்று துறைகளிலும் எழுதப்பட்ட நூற்கள் நம்பகமற்றவைகளாகவே உள்ளன. அதற்கு மூன்று காரணங்கள் உள்ளன. அவையாவன:

 

i. நூலாசிரியரின் அலட்சியத் தன்மை.

ii. அவற்றில் இடம்பெற்றுள்ள அறிவிப்பாளர்கள் நன்னெறி தவறியமை.

iii. கதை சொல்பவர்கள் கதைகளை அதிகப்படுத்தியமை. [அல்-ஜாமிஃ: 2- 162]

 

இமாம் இப்னு தைமிய்யா (ரஹ்) அவர்கள் இன்னும் ஒரு காரணம் உண்டு என்று கூறுகிறார்கள். அது, முர்ஸல் வகையைச் சார்ந்த செய்திகள் அவற்றில் அதிக அளவில் இடம்பெற்றுள்ளமை.

 

2. வரலாற்றுடன் தொடர்பான செய்திகளை விமர்சனக் கண் கொண்டு நோக்குவதைக் கைவிட்டமை. ஆரம்பகால வரலாற்றாசிரியர்கள் வரலாறு தொடர்பாகத் தமக்குக் கிடைத்த செய்திகளைப் பதிவு செய்து வைக்கின்ற முதற்கட்டப் பணியை மேற்கொள்வதில் மாத்திரமே ஈடுபட்டனர். பல்லாயிரக்கணக்கான பக்கங்களை எழுதி வைத்துவிட்டு அவற்றைத் திறனாய்வு செய்து நம்பகமற்றவைகளைப் புறந் தள்ளி விட்டு நம்பகமானவற்றை மாத்திரம் எடுத்துக் கொள்வது அவற்றைப் படிப்பவர்கள் மீதுள்ள பொறுப்பென்றே அவர்கள் கருதியிருப்பர். ஆகவே, இமாம் இப்னு ஜரீர் அத்-தபரீ (ரஹ்) அவர்களுடைய ‘தாரீகுல் உமமி வல் முலூக்’, இமாம் இப்னு குதைபா (ரஹ்) அவர்கள் எழுதிய ‘அல் இமாமா வஸ்ஸியாஸா’, இமாம் மஸ்ஊதி (ரஹ்) அவர்களின் ‘முரூஜுத் தஹப்’, இமாம் யஃகூபி (ரஹ்) அவர்கள் எழுதிய ‘தாரீக்’, அபுல் பரஜ் அல்-அஸ்பஹானி (ரஹ்) அவர்களுடைய ‘அல்-அகானீ’, இமாம் இப்னு அப்தி ரப்பிஹி (ரஹ்) அவர்களுடைய ‘அல்-இக்துல் பரீத்’, இமாம் ஸூர்ஜி ஸைதான் (ரஹ்) அவர்கள் எழுதிய ‘தாரீகுத் தமத்துன் அல்-இஸ்லாமி’ போன்ற நூற்களைப் படித்துப் பார்த்தால் இஸ்லாமிய வரலாறு எவ்வளவு தூரம் சிதைவுகளுக்கும் திரிபுகளுக்கும் உள்ளாகியிருக்கிறது என்பதைத் தெளிவாகக் காண முடியும்.

 

இது பற்றி மேலதிகமாக அறிய விரும்புவோர் ஷைக் மஷ்ஹூர் ஹஸன் ஸல்மான் அவர்கள் எழுதிய ‘குதுபுன் ஹத்தர மின்ஹல் உலமா’ [அறிஞர்கள் எச்சரிக்கை செய்த நூற்கள்] என்ற நூலின் பாகம் இரண்டைப் பார்க்க.

 

இமாம் இப்னு கல்தூன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுவதாவது, “வரலாற்றாசிரியர்கள், தப்ஸீர் கலை அறிஞர்கள் போன்றோரின் நூற்களில் அதிகளவில் தவறுகள் ஏற்பட்டதற்குச் சில காரணங்கள் உள்ளன. அவை,

 

i. வரலாறு, தப்ஸீர் எனும் தோரணையில் கிடைத்த அனைத்து அறிவிப்புக்களையும் அலசி ஆராயாமல் பதிவு செய்தமை.

ii. அடிப்படை விதிகளுடன் அவற்றை ஒப்பிட்டுப் பார்க்காமை.

iii. சமூக இயல்பு நிலைகளுடனோ, அறிவியல் விதிகளுடனோ ஒத்துப் போகின்ற அங்கீகரிக்கப்பட்ட முறையில் அவை வரிசைப்படுத்தப்படாமை.

 

இதனால், வரலாறு என்பது ஒரு கற்பனை என்ற நிலை தோன்றிற்று. அதிலும் குறிப்பாக, யுத்தங்களுடன் தொடர்பான விவகாரங்களில் அவற்றில் கலந்துகொண்ட படையினரின் எண்ணிக்கை, யுத்தத்தின்போது பயன்படுத்தப்பட்ட மற்றும் கைப்பற்றப்பட்ட பொருட்கள் போன்றவற்றில் மிகப் பெரிய எண்ணிக்கைகள் கூறப்பட்டுள்ளன. அவ்வாறான செய்திகளை அன்றைய சமூக, அரசியல், இராணுவ நிலைகளுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் அவை நம்பகமற்றவை என்பதை யாரும் தெளிவாக விளங்கிக் கொள்வர். அவற்றில் கூறப்பட்டுள்ள பெரிய அளவிலான எண்ணிக்கைகள் அவற்றைப் பொய்ப்படுத்துகின்றன.

 

ஆகவே, வரலாற்றாசிரியர்களிடங்கூட அறிவிப்பாளர்களிடம் இருக்க வேண்டிய நம்பகத் தன்மை, ஒவ்வொரு சமூகத்தினரதும் இயல்பான தன்மைகள் மற்றும் அவர்களின் பழக்க வழக்கங்கள் பற்றிய அறிவு, துல்லியமாக விடயங்களை அவதானிக்கும் ஆற்றல் போன்ற திறமைகள் காணப்பட வேண்டும். ஆரம்ப கால மற்றும் பிற்பட்ட கால வரலாற்றாசிரியர்களிடம் அவை மிக அரிதாகவே காணப்பட்டன”. [அல்-முகத்திமா: 9-10].

 

மேலும் அவர் கூறுவதாவது, “அவ்வாறே, வரலாற்றாசிரியர்களிடம் கீழ்வரும் அம்சங்களிலும் ஞானம் இருக்க வேண்டும்.

¨ அரசியல் சட்டங்கள்

¨ படைப்பினங்களின் இயல்பான தன்மைகள்

¨ பல்வேறுபட்ட சமூகங்கள், பிரதேசங்கள், காலங்கள், பண்பாடு, வரலாறு, பழக்க வழக்கங்கள், பெரு நாட்கள், பிரிவினைகள், முரண்பட்ட சிந்தனைகள் முதலியவற்றில் அவற்றுக்கிடையிலான வேறுபாடுகள் பற்றிய ஞானம்

¨ மேற்கூறப்பட்ட அம்சங்களின் சமகால நிலை

¨ அவற்றில் சமகாலத்துக்கும் ஆரம்ப காலத்துக்கும் இடையில் காணப்படுகின்ற உடன்பாடுகளும் வேறுபாடுகளும் அவற்றுக்கான காரணிகளும்

¨ ஒவ்வொரு நாடும் நடைமுறைப்படுத்தும் சட்டங்கள், அடிப்படைகள், அவை தோன்றுவதற்கான காரணிகள், அவற்றை ஏற்படுத்தியோரின் வரலாற்றுப் பின்னணி, அவர்கள் தொடர்பான செய்திகள்.

 

மேற்கூறப்பட்ட ஆறு விடயங்களையும் கவனத்திற் கொண்டு ஒரு நிகழ்ச்சியை அணுகினால் அதனுடைய யதார்த்த நிலையைக் காரண காரியங்களுடன் ஒரு வரலாற்றாசிரியரால் இனங்காண முடிகிறது. ஆகவே, வரலாற்றின் ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியையும் மேற்படி விதிகளின் அடிப்படையில் ஆராய்ந்து பார்த்து அவற்றுக்கு உடன்பாடானவைகளை ஆதாரபூர்வமானவை என்று ஏற்று அங்கீகரிக்கவும், ஏனையவைகளைப் புறந்தள்ளிவிடவும் முடியும்.

         ஆரம்ப கால அறிஞர்களில் இமாம் இப்னு ஜரீர் அத்தபரீ (ரஹ்), இமாம் புகாரி (ரஹ்), இமாம் இப்னு இஸ்ஹாக் (ரஹ்) போன்றோரும், அவர்களுக்கு முன்னர் இன்னும் சிலரும் மேற்படி விதிகளின் அடிப்படையில் வரலாற்றை நோக்கியுள்ளனர். பாமரர்களும் அறிவுத் துறையில் ஆழ்ந்த ஞானமற்று, வரலாற்றை அடிப்படை விதிகளுடன் ஒப்பிட்டு ஆய்வு செய்யும் ஆற்றல் பெறாதவர்களும் இத்துறையில் ஆய்வு செய்யவும் எழுதவும் துணிந்ததால் வரலாற்றில் மிக அதிக அளவில் பொய்யான தகவல்கள் பதிவாகியுள்ளன. அவற்றில் அற்ப விடயங்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளதைக் காண முடிகிறது. அனைத்தும் அல்லாஹ்விடமே மீண்டுவிடும்”. [அல்-முகத்திமா: 58]

 

எனவே, வரலாற்று ஏடுகள் மீள் பரிசீலனைக்கும் அறிவு ரீதியானதொரு விமர்சனத்துக்கும் உட்படுத்தப்படாத பாரியதொரு குறை தென்படுகின்ற அதே நேரம் குறிப்பிட்ட சில மூல நூற்களை அவற்றின் ஆசிரியர்களே திறனாய்வு செய்து எழுதியுள்ளதை நாம் மறுப்பதற்கில்லை. அவற்றில் நம்பகமான செய்திகள் ஊர்ஜிதப்படுத்தப்பட்டு பொய்யான தகவல்கள் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. எனவே, அவைகளில் தங்கி வரலாற்றைப் படிக்கவும் அவற்றிலிருந்து பயனடையவும் முடியும். ஆனால், மேற்கூறப்பட்ட அடிப்படைகளைத் தழுவி வரலாற்றை மறுசீரமைக்கும் பணியை ஆரம்பித்து வைப்பதே மிகப் பிரதானமானதாகும். கீழ்வரும் நூற்களை அதற்கு முன்மாதிரியாகக்கொள்ள முடியும். அவை,

 

¨ அல்-அவாஸிம் மினல் கவாஸிம், ஆசிரியர்: இமாம் இப்னுல் அறபி அல்-மாலிகி (ரஹ்) அவர்கள்.

¨ அல்-பிதாயா வந்-நிஹாயா, ஆசிரியர்: இமாம் இப்னு கஸீர் (ரஹ்) அவர்கள்.

¨ அல்-காமில் பித் தாரீக், ஆசிரியர்: இமாம் இப்னுல் அதீர் (ரஹ்) அவர்கள்.

¨ தாரீகுல் இஸ்லாம், ஸியர் அஃலாமுந் நுபலா, அல்-இபர் ஆகிய நூற்கள், ஆசிரியர்: இமாம் தஹபி (ரஹ்) அவர்கள். இவரது ஏனைய நூற்களும் மிகத் தரமானவைகளாகவும் நம்பகமானவைகளாகவும் காணப்படுகின்றன.

 

இவை தவிர, சமகால அறிஞர்களால் எழுதப்பட்ட இன்னும் பல பயனுள்ள நூற்கள் உள்ளன. அவற்றிற் சில முதுமாணி மற்றும் கலாநிதிப் பட்டங்களுக்காக மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகளாகும். அவற்றிற் சில வருமாறு:

 

¨ அத்-தாரீகுல் இஸ்லாமி, ஆசிரியர்: அல்லாமா மஹ்மூத் ஷாகிர் அவர்கள்

¨ மர்விய்யாத் அபீ மிஹ்னப், ஆசிரியர்: கலாநிதி யஹ்யா அல்-யஹ்யா அவர்கள்

¨ அஸ்-ஸீரத்துந் நபவிய்யா, அல்-குலபாஉர் ராஷிதூன், அத்-தௌலத்துல் உமவிய்யா, அத்தௌலத்துல் பாத்திமிய்யா, அத்தௌலத்துல் ஸலாஜிக்கா, அத்தௌலத்துல் உஸ்மானிய்யா போன்ற கலாநிதி அலி ஸலாபி அவர்களுடை வரலாற்று நூற்கள்

தஹ்கீக் மவாகிபுஸ் ஸஹாபா, ஆசிரியர்: கலாநிதி முஹம்மத் மஹ்ஸூன் அவர்கள்

இவ்வாறு இன்னும் பல நூற்கள் உள்ளன. ஆனால், வரலாற்றைப் படிக்க விரும்புகின்ற ஒருவருக்கு மேற்கூறப்பட்ட நூற்கள் போதுமானவை. அதிலும் குறிப்பாக ஆரம்ப நிலையில் உள்ளவர்களுக்கு மேற்படி நூற்களே மிகப் பொருத்தமானவைகளாக உள்ளன. அல்லாஹ் மிக அறிந்தவன்.

எம்மைப் பற்றி

உரைகள்

தகவலிறக்கம்

ஆவணக் காப்பகம்

மென் பொருட்கள்