Text Box:
இஸ்லாமிய வழிகாட்டல் இணையத்தளம்   موقع دعوي إسلامي   Islamic Guidance Website   ඉස්ලාමීය මග පෙන්වීමේ වෙබ් අඩවිය

Unicode Fonts

News

Softwares

Text Box: © Moulaviyya  M.Y.  Maziyya B.A. (Hons)
Text Box: அழைப்புப் பணியின் முதற்படி—2
التوحيد أولا يادعاة الإسلام !!

ஹதீஸ்                                      

இஸ்லாமிய வரலாறு

அழைப்புப் பணி

குடும்பவியல்

முஸ்லிம் பெண்

இஸ்லாமிய உலகம்

இஸ்லாம் அறிமுகம்

நவ முஸ்லிம்கள்

ஐயமும் தெளிவும்

நேர்காணல்

மருத்துவம்

நூலறிமுகம்

போட்டிகள்

 உரைகள்

 பொதுவானவை

 பரிபாசை

         உலகத்துக்கு இறுதித் தூதராக நபி (ஸல்) அவர்களை இறைவன் தேர்ந்தெடுத்தான். இறுதித் தூதர் முஹம்மத் நபி (ஸல்) அவர்களை ஒரு குறிப்பிட்ட சமுதாயத்தினருக்கு மாத்திரம் தூதராக அனுப்பவில்லை. மாறாக, முழு உலகத்தாருக்குமே தூதராக அனுப்பி வைத்தான். இதனையே இறைவன் தன் திருமறையிலே பின்வருமாறு கூறுகின்றான்:

وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ

         நபியே!) உம்மை நாம் அகிலத்தாருக்கு அருட்கொடையாக அன்றி அனுப்பிவைக்கவில்லை (அல்-அன்பியா: 140). இவ்வாறு அருட்கொடையாக அனுப்பப் பட்ட நபியவர்கள் அனைத்து விடயங்களிலுமே அருட்கொடையாகவே திகழ்ந்தார்கள். இவர்களது தஃவாப் பணியின் அமைப்பு முறை முன்சென்ற நபிமார்களது அழைப்புமுறையை ஒத்ததாகவே காணப்பட்டது. இவரைப் பற்றி இறைவன் பின்வருமாறு கூறினான்:

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا . وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُّنِيرًا

          நபியே! நாம் நிச்சயமாக உம்மைச் சாட்சியாகவும், நன்மாராயம் கூறுபவராகவும், அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்பவராகவுமே அனுப்பியுள்ளேன். இன்னும் அல்லாஹ்வின்பால் (மனிதர்களை) அவன் அனுமதிப்படி அழைப்பவராகவும், பிரகாசிக்கும் விளக்காகவும் (உம்மை அனுப்பியுள்ளோம்) (அல்-அஹ்ஸாப்: 45, 46).

         எனவே, சத்தியத்தின் சாட்சியாளராக அனுப்பப்பட்ட நபி (ஸல்) அவர்களும் ஏகத்துவக் கொள்கையின்பாலே முதலில் மக்களை அழைத்தனர். இவ்வாறு ஏகத்துவக் கொள்கையின்பால் அழைக்குமாறு இறைவன் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டான். அல்லாஹ் கூறினான்:

قُلْ إِنَّ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ . لاَ شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَاْ أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ

         நீர் கூறும்: மெய்யாக என்னுடைய தொழுகையும், என்னுடைய குர்பானியும், என்னுடைய வாழ்வும், என்னுடைய மரணமும் எல்லாமே அகிலங்களின்  இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே சொந்தமாகும். அவனுக்கு யாதோர் இணையுமில்லை. இதைக் கொண்டே நான் ஏவப்பட்டுள்ளேன். (அவனுக்கு) வழிப்பட்டவர்களில் – முஸ்லிம்களில் – நான் முதன்மையானவன் (என்று கூறும்) (அல்-அன்ஆம்: 162, 163). மேலும், அல்லாஹ் கூறினான்:

قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ فَآمِنُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

         நபியே!) நீர் கூறுவீராக! ‘மனிதர்களே! மெய்யாக நான் உங்கள் அனைவருக்கும் அல்லாஹ்வின் தூதராக இருக்கின்றேன். வானங்கள், பூமி ஆகியவற்றின் ஆட்சி அவனுக்கே உரியது. அவனைத் தவிர (வணக்கத்திற்குரிய) நாயன் வேறு யாருமில்லை. அவனே உயிர்ப்பிக்கின்றான்; அவனே மரணம் அடையும்படியும் செய்கின்றான். ஆகவே, அல்லாஹ்வைக்  கொண்டும், எழுதப் படிக்கத் தெரியாத நபியாகிய அவனுடைய தூதரைக் கொண்டும் (ஈமான்) விசுவாசங் கொள்ளுங்கள். அவரும் அல்லாஹ்வின் மீதும், அவன் வசனங்களின் மீதும் ஈமான் கொள்கிறார். அவரையே பின்பற்றுங்கள்: நீங்கள் நேர்வழி பெறுவீர்கள். (அல்-அஃராப்: 158)

              நபி (ஸல்) அவர்கள் புனித மக்காவில் 13 வருட காலம் தஃவாப் பணியில் ஈடுபட்டபோதும் முதலில் ரகசியமாகவும், பின்னர் பரகசியமாகவும் ஈடுபட்டார்கள். பல்வேறுபட்ட துன்பங்களுக்கும், துயரங்களுக்கும் மத்தியில் சற்றுமே சளைக்காது, சோர்வடையாது இப்பணியைத் தொடர்ந்தார்கள். இக்கால எல்லையில் ஏகத்துவக் கொள்கையின்பாலே முதலில் மக்களை அழைத்தனர். எனவே, இஸ்லாத்தின் அடிப்படைகளான தொழுகை, ஸக்காத், நோன்பு, ஹஜ் ஆகிய கடமைகள் அனைத்துக்கும் முன்னர் ஓரிறைக் கொள்கையின் பக்கமே மக்களை அழைத்தனர். வட்டி, விபச்சாரம், களவு, கொலை முதலிய பெரும் பாவங்களைப் பற்றி எச்சரிக்கை செய்ய முன்பு, இணை வைப்பதைப் பற்றியே எச்சரித்தனர்.

         நன்மைகளில் முதலாவது ஏகத்துவம் என்பது போலவே, தீமைகளில் முதலாவது இணைவைத்தலாகும். எனவேதான்,  இணைவைப்பதை விட்டுவிடுமாறு மக்களை எச்சரித்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் உறவுகளைப் பேணுதல், கற்பு நெறி காத்தல், அமானிதத்தை நிறைவேற்றுதல், பிறரது உரிமைகளைப் பேணுதல் போன்ற இன்னோரன்ன நல்லறங்களின்பால் மக்களை அழைத்தனர். எனினும், அனைத்துக்கும் முன்பாக ஏகத்துவத்தை ஏற்குமாறும், சகல வணக்க வழிபாடுகளிலும்  இறைவனை ஓர்மைப்படுத்துமாறே மக்களை அழைத்தனர்.

         மேலும், நபி (ஸல்) அவர்களும் நபித் தோழர்களும் மதீனாவுக்கு ஹிஜ்ரத் செய்த பின்பு, அங்கே இஸ்லாமிய  ஆட்சி நிறுவப்பட்டது. அவ்வாட்சி ஏகத்துவத்தின் மீதே கட்டி எழுப்பப்பட்டது. ஆகவே, மதீனாவிலும் நபியவர்கள் ஓரிறைக் கொள்கையின்பால் மக்களை அழைத்தனர். இணை வைப்பிலிருந்து மக்களை விலக்கினர், இவ்வாறு ஏகத்துவத்தின்பால் அழைப்பதுடன் மட்டும் நின்றுவிடாது, அவர்களிடம் சிலவேளைகளில் சத்தியப் பிரமாணமும் எடுத்துக் கொண்டனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் பெண்களிடத்திற்கூட சிலவேளைகளில் சத்தியப் பிரமாணம் எடுத்துள்ளனர். இதனை அல்லாஹ் கூறுகின்றான்:

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَن لَّا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِينَ وَلَا يَقْتُلْنَ أَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَأَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

           நபியே! முஃமினான பெண்கள் உங்களிடம் வந்து; அல்லாஹ்வுக்கு எப்பொருளையும் இணைவைப்பதில்லையென்றும்; திருடுவதில்லை என்றும், தங்கள் பிள்ளைகளைக் கொல்வதில்லை என்றும், தங்கள் கைகளுக்கும், தங்கள் கால்களுக்கும் இடையில் எதனை அவர்கள் கற்பனை செய்கிறார்களோ, அத்தகைய அவதூறை இட்டுக் கட்டிக் கொண்டு வருவதில்லை என்றும், மேலும் நன்மையான (காரியத்) தில் உமக்கு மாறு செய்வதில்லையென்றும் அவர்கள் உம்மிடம் (பைஅத்து) வாக்குறுதி செய்தால் அவர்களுடைய வாக்குறுதியை ஏற்றுக் கொள்வீராக; மேலும்,  அவர்களுக்காக அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புத் தேடுவீராக!; நிச்சயமாக அல்லாஹ் மிகவும் மன்னிப்பவன்; மிக்க கிருபையுடையவன். (ஸூரா அல்-மும்தஹினா: 12)

           இவ்வசனம் பெண்களிடம் சத்தியப் பிரமாணம் வாங்கிக் கொண்டதை விளக்கியபோதும், இவ்விடயங்களில் ஆண்களிடமும்  (பைஅத்) சத்தியப் பிரமாணம் வாங்கியுள்ளார்கள்  என்பதை பல ஹதீஸ்கள் சுட்டிக் காட்டுகின்றன. நபி (ஸல்) அவர்கள் தம்மைச் சுற்றித் தோழர்களில் ஒரு குழு அமர்ந்திருக்கும் போது கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்விற்கு இணையாக எதனையும் கருதுவதில்லை; திருடுவதில்லை; விபச்சாரம் செய்வதில்லை; உங்கள் குழந்தைகளைக் கொல்வதில்லை; நிகழ்காலத்திலும், வருங்காலத்திலும் (யார் மீதும்) அவதூறு கூறுவதில்லை. எந்த நல்ல காரியத்திலும் (எனக்கு) மாறு செய்வதில்லை என்று என்னிடம் ஒப்பந்தம் செய்யுங்கள். உங்களில் எவர் (அவற்றை) நிறைவேற்றுகிறாரோ அவரது நற்கூலி அல்லாஹ்விடத்தில் உள்ளது.   மேற்கூறப்பட்ட (குற்றங்களில்) எதையாவது ஒருவர் செய்து (அதற்காக) இவ்வுலகில் தண்டிக்கப்பட்டுவிட்டால் அது அவருக்கும் பரிகாரமாகிவிடும். மேற்கூறப்பட்டவற்றில் எதையாவது ஒருவர் செய்து, பின்னர் அல்லாஹ் அதனை (யாருக்கும் தெரியாமல்) மறைத்துவிட்டால் அவர் அல்லாஹ்வின் பொறுப்பில் இருக்கிறார். அவன் நாடினால் அவரைத் தண்டிப்பான்.’

 

உடனே நாங்களும் அவ்வாறு நடப்போம் என்று அவர்களிடம் உறுதிமொழி எடுத்துக்கொண்டோம். இதை பத்ருப் போரில் கலந்து கொண்டவரும் அகபா உடன்படிக்கை நடந்த இரவில் கலந்துகொண்ட தலைவர்களில் ஒருவருமான உபாதா பின் ஸாமித் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். (நூல்: புகாரி 18)

 

நபி (ஸல்) அவர்கள் பல விடயங்களில் உறுதிமொழி எடுத்துள்ள போதும் அவற்றுள் முதலாவதாக இணைவைக்காதிருப்பதன்மீதே உறுதிமொழி எடுத்துள்ளதை மேற்கூறப்பட்ட நபிமொழியில் கண்டோம்.

 

 

(குறைஷிகளின்  தலைவர்) அபூ ஸுஃப்யானிடத்திலும் குறைஷிக் காபிர்களிடத்திலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஹுதைபிய்யா என்ற இடத்தில்) ஓர் உடன்படிக்கை செய்திருந்தார்கள். அச்சமயத்தில்  (குறைஷிகளில் சிலர்) ஒட்டகங்களில் வியாபாரிகளாக சிரியா நாட்டிற்குப் போயிருந்தார்கள். அந்தக் குறைஷி வணிகக் கூட்டத்தில் ஒருவராகச் சென்றிருந்த அபூ ஸுஃப்யானை (ரோமாபுரி மன்னர்) ஹெர்குலிஸ், பைத்துல் முகத்தஸ் ஆலயத்தில் முகாமிட்டிருந்த தம்மிடம் அழைத்து வரும்படி தூதரை அனுப்பினார். அந்தத் தூதர்கள் அபூஸுஃப்யானிடம் வந்து சேர்ந்தார்கள். ரோமாபுரியின் அரசப் பிரதிநிதிகள் சூழ அமர்ந்திருக்கும் தமது அவைக்கு அவர்களை அழைத்திருந்தார். மன்னர் தமது மொழிபெயர்ப்பாளரையும் அழைத்து வரச் சொன்னார்.

 

பின்பு, ரோமாபுரி மன்னரான  ஹெர்குலிஸ் என்பவருக்கும், அபூஸுஃப்யானுக்குமிடையில் நீண்டதோர் உரையாடல் இடம் பெற்றது. அவ்வுரையாடலின் போது ஹெர்குலிஸ் மன்னர் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பற்றி, அபூஸுஃப்யானிடம் பல கேள்விகள் கேட்டார். அக்கேள்விகளில் ஒன்றும் அவர் கூறிய பதிலும் கீழ்வருமாறு இடம்பெற்றுள்ளது. ‘அவர் உங்களுக்கு என்னதான் போதிக்கின்றார்? என்று கேட்டார். ’அல்லாஹ் ஒருவனையே வணங்குங்கள்; அவனுக்கு எதனையும் இணையாக்காதீர்கள்; உங்கள் முன்னோர் கூறிவந்தவற்றையெல்லாம் விட்டு விடுங்கள்’ என்கிறார். தொழுகை, உண்மை, கற்புநெறி, உறவினர்களுடன் இணங்கி இருத்தல் போன்ற பண்புகளை எங்களுக்கு ஏவுகிறார்.’ என்றேன். (இதனை இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். (நூல்: புகாரி 7)

 

இச்சம்பவத்திலிருந்தும் நபியவர்கள் முதன் முதலாக ஏக இறைவனை மட்டும் வணங்க வேண்டும் என்பதன் பக்கமே மக்களை அழைத்துள்ளதைக் காண முடிகின்றது.

 

இவ்வாறே நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்களை தஃவாப் பணிக்காக வெளியூர்களுக்கு அனுப்பும்போது உபதேசம் செய்வார்கள். அப்போதும் தஃவாப் பணியின் ஒழுங்குமுறை பற்றி சொல்லிக் கொடுப்பார்கள். (இவ்வாறு) முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்களை யமனுக்கு ஆளுநராக அனுப்பும்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

 

நீர் வேதமுடையவர்களிடத்தில் செல்கிறீர். அவர்களிடத்தில் சென்றடைந்துவிட்டால், வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை, முஹம்மது அல்லாஹ்வின் தூதராவார் என்று (ஏகத்துவத்திற்கு) சாட்சி சொல்லும்படி அவர்களை அழைப்பீராக! இதற்கு அவர்கள் (இசைந்து) உமக்குக் கட்டுப்பட்டுவிட்டால், அல்லாஹ் தினமும் ஐவேளை தொழுவதைக் கடமையாக்கியுள்ளான்’ என்பதை அவர்களுக்கு அறிவிப்பீராக! அவர்கள் இதற்கும் (இசைந்து) உமக்குக் கட்டுப்பட்டுவிட்டால், ‘நிச்சயமாக அல்லாஹ் அவர்களில் செல்வந்தர்களிடமிருந்து வசூலிக்கப்பட்டு அவர்களில் ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கப்படுகின்ற ஸகாத்தைக் கடமையாக்கியுள்ளான்’ என அவர்களுக்கு அறிவிப்பீராக! அவர்கள் இதற்கும் (இசைந்து) உமக்குக் கட்டுப்பட்டால், அவர்களின் பொருட்களில் சிறந்தவற்றை வசூலிப்பது குறித்து உம்மை எச்சரிக்கிறேன். அநீதி இழைக்கப்பட்டவனின் பிரார்த்தனைக்குப் பயந்துகொள்ளும். ஏனெனில், அவனுக்கும் இறைவனுக்கும் மத்தியில் எந்தத் திரையுமில்லை. (நூல்: புகாரி 1496)

 

         எவ்வளவு அழகான உபதேசம்!! மனித உணர்வுகளை எவ்வளவு ஆழமாகவும், அழகாகவும் அனுசரித்து நடந்துள்ளார்கள் காருண்ய நபியவர்கள்! இவ்வழகிய உபதேசத்தில் தஃவாப் பணியின் படித்தரங்கள் மிகத் தெளிவாக விளக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் இஸ்லாத்தின் முதலாம் கடமையாகிய வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறுயாருமில்லை; முஹம்மது அல்லாஹ்வின் தூதராவார் என்று சாட்சி கூறும்படி மக்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கும்படியே முஆத் (ரழி) அவர்கள் பணிக்கப்பட்டுள்ளதைக் காண்கிறோம். இக்கடமைக்கு அடுத்தபடியாகவே இஸ்லாத்தின் ஏனைய கடமைகளின் பக்கம் மக்களை அழைக்கும்படி ஏவியுள்ளார்கள்.

 

        எனவே, அல்லாஹ்வின் பக்கம் மக்களை அழைக்க விரும்பும் அழைப்பாளர்கள், தமது அழைப்புப் பணியின் முதல் அங்கமாக ஏகத்துவக் கொள்கையை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அதன் பக்கமே முதலில் மக்களை அழைக்க வேண்டும்; ஏகத்துவக் கொள்கையை ஏற்றுக் கொள்ளாதவனின் எந்தவொரு நல்லறமும் அவனுக்குப் பயனளிக்காது; அவை வீணாகிவிடும்; இணைவைப்புடன் கூடிய எந்தவொரு வணக்கமும் இறைவனால் அங்கீகரிக்கப்படாது. இதனை அல்லாஹ் கூறுகின்றான்:

مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِينَ أَن يَعْمُرُواْ مَسَاجِدَ اللهِ شَاهِدِينَ عَلَى أَنفُسِهِمْ بِالْكُفْرِ أُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ وَفِي النَّارِ هُمْ خَالِدُونَ

       குஃப்ரின் மீது தாங்களே சாட்சி சொல்லிக் கொண்டிருக்கும், இந்த முஷ்ரிக்குகளுக்கு அல்லாஹ்வின் மஸ்ஜித்துகளை பரிபாலனம் செய்ய உரிமையில்லை; அவர்களுடைய (நற்) கருமங்கள் (யாவும் பலன் தராது) அழிந்து விட்டன. அவர்கள் என்றென்றும் நரகத்தில் தங்கிவிடுவார்கள். (அத்-தவ்பா: 17)

 

       எனவே, ஏகத்துவக் கொள்கையை அறிந்து கொள்வதே அடியார்கள் அனைவர் மீதும் கடமையாகும். எனவேதான் அழைப்புப் பணியிலும் அதுவே முதல் விடயமாகத் திகழ வேண்டி இருக்கின்றது. இதுவே, அழைப்பாளர்கள் அனைவரதும் முதல் இலக்காக அமைய வேண்டும். நபிமார்கள், இறைத் தூதர்கள்; இறுதித் தூதர் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் என அனைவரும் தமது அழைப்புப் பணியின் முதல் அங்கமாக, ஏகத்துவக் கொள்கையின் பக்கமே அழைப்பு விடுப்பதையே அமைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இதற்கு நீண்ட காலத்தைக்கூட செலவளித்துள்ளார்கள். எனவே, அழைப்பாளர்கள் அனைவரும் இவ்வழகிய வழிமுறை மூலம் படிப்பினை பெற வேண்டும். இவர்களது வழிமுறைகளை முன்மாதிரியாகக் கொள்ள வேண்டும். அதில் எவ்வித மாற்றமோ, திரிபோ செய்யக் கூடாது. அப்போதுதான் அல்லாஹ்வின் அருளால் தஃவாப் பணி வெற்றியடையும். எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் யாவற்றின் மீதும் பேராற்றல் உள்ளவனாக இருக்கின்றான்!

எம்மைப் பற்றி

உரைகள்

தகவலிறக்கம்

ஆவணக் காப்பகம்

மென் பொருட்கள்