Text Box:
இஸ்லாமிய வழிகாட்டல் இணையத்தளம்   موقع دعوي إسلامي   Islamic Guidance Website   ඉස්ලාමීය මග පෙන්වීමේ වෙබ් අඩවිය

News

Text Box: © Moulaviyya  M.Y.  Maziyya B.A. (Hons)
Text Box: நேர்காணல் —1
حوار هادئ

ஹதீஸ்                                      

 பரிபாசை

ஈச்சுர—நிரீச்சுர வாத விவாதம்

வினா:

        உங்களுடைய வேதம் சோனக வேதமல்லவா? முகம்மதிய வேதம் என்று சொல்லுவது அந்த வேதம்தானே?

விடை:

       எங்களுடைய வேதத்தைச் சோனக வேதமென்றும், முஹம்மதிய வேதமென்றும் அறியாதவர்கள் சொல்லுகிறார்கள். அப்படியொரு பெயர் எங்கள் வேதத்துக்கு இல்லை.

வினா:

       ஏன் முஹம்மதிய வேதம் என்பது சரிதானே? புத்தர் உண்டாக்கிய வேதம் புத்த வேதம் என்றும், கிறிஸ்து உண்டாக்கிய வேதம் – கிறிஸ்து வேதம் என்றும் சொல்லப்படுகின்றன. அப்படியே முஹம்மது நபி உண்டாக்கிய வேதத்தை முஹம்மதிய வேதம் என்பது சரிதானே?

விடை:

     இல்லை, எங்கள் வேதம் முஹம்மது நபி உண்டாக்கிய வேதமல்ல.

வினா:

     பின்னர் யார் உண்டாக்கியது?

விடை:

     மனிதனைப் படைத்த சிருட்டிகர்த்தன் முதல் மனிதனுக்குப் போதித்தது இந்த வேதம். அந்த முதன் மனிதர்தான் இந்த மனுக்குலத்தின் ஆரம்ப பிதாவும், முதல் நபியும். ஆதம் நபி என்று அவர் அறியப்படுகிறார்.

வினா:

அப்படியானால் இது மிகப் பழையதொரு வேதமா?

விடை:

        ஆம், இதுதான் முதன் வேதம். ஆதம் நபிக்குப் பிறகும் இலட்சக்கணக்கான வேத தூதர்கள் வந்தார்கள். அவர்கள் எல்லோரும் போதித்த வேதம் இதுதான். காலத்துக்குக் காலம் மனுக்குலம் விருத்தியடைந்து, வேதமும் விருத்தியடைந்து வாழ்க்கை ஒழுக்கச் சட்டதிட்டங்களும் விருத்தியடைந்தன. அதன் கடைசிப் பூரணத்துவம் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களால் நிறைவுற்றது. அந்த நபிக்குப் பிறகு உலகத்துக்கு வேறு நபி வரவேயில்லை. இவர் கடைசி நபி.

வினா:

         சரி, இந்த வேதத்தின் பெயர் என்ன?

விடை:

‘        இஸ்லாம்’ என்பது இந்த வேதத்தின் பெயர்.

வினா:

‘        இஸ்லாம்’ என்றால் என்ன பொருள்.

விடை:

‘      இஸ்லாம்’ என்பதற்கு பெரும் விரிபொருள் உண்டு. ஆனால் நாங்கள் சாதாரணமாகக் கொள்ளும் பொருள் ‘பரிசுத்த வேதம்’ என்பது.


வினா:

        அப்பப்பா! இந்த வேதத்துக்கும் ‘பரிசுத்த வேதம்’ என்ற பெயர்? எவ்வளவும் பிராணிகளைக் கொன்று சாப்பிட இடம் கொடுத்த வேதம், எத்தனையோ பெண்களை ஏக காலத்தில் விவாகம் செய்துகொள்ள இடம் கொடுத்த வேதம் – இதைப் பரிசுத்த வேதம் என்று சொல்கிறீர்களே? இந்தப் பெயர் இதற்குப் பொருந்தாது; பரிசுத்தத்துக்கும், இந்த வேதத்துக்கும் வானமும் – பூமியும் போல ஏற்றத் தாழ்வு. சீவ பிராணிகளை ஈன இரக்கமின்றிக் கொன்று, மாமிசங்களைப் புசித்துச் சரீர சக்தியைப் பெருக்கிக் கொண்டு, பல பெண்களைக் கொண்டு இன்பம் அனுபவிக்க அனுமதித்த இந்த வேதமா பரிசுத்தம்! (ஏளனச் சிரிப்பு) இது எவ்வளவும் பொருந்தாத பெயர். அல்லாமலும் இது எவ்வளவு பழைய வேதமானாலும், இது ஒரு சரியான வேதமல்ல. இந்த வேதம் பாவம் செய்கிறதை அனுமதித்திருக்கிறது? பிராணிகளைக் கொல்லுதல், பலதாரங்களை (ஏக காலத்தில்) மணந்து கொள்ளல் இவை பாவமல்லாமல் புண்ணியமல்ல? ஒருக்காலும் புண்ணியமாக இருக்க முடியாது. இந்த மதம்  உலக இன்பங்களை அனுபவிப்பதற்காக ஆக்கிக் கொள்ளப்பட்டதேயன்றி சரியான சன்மார்க்கம் அல்ல. அதற்குக் காரணம் சரியான அடிப்படைக் கொள்கையில்லாததாகும்.

நம்வினா:

         இதன் அடிப்படைக் கொள்கையில் என்ன பிழை?

அவர் விடை:

        இதன் மூல நம்பிக்கை உலகத்தைப் படைத்து ஆளுகிற ஒருவன் இருக்கிறான் என்பது அல்லவா? கிறிஸ்து வேதமும்  இந்தக் கொள்கையுடையது. இது எண்பிக்க முடியாத மூடக்கொள்கை. அப்படியொருவர் சிருட்டித்துக் காப்பவன் இருக்கிறார் என்று நம்பிக்கை கொண்டிருப்பதே மூட நம்பிக்கையாகும். இந்த நம்பிக்கையுள்ள உங்கள் வேதம் சரியான பரிசுத்த வேதமாவது எப்படி?

        நபியே நீர் கூறுவீராக அல்லாஹ் -  அவன் ஒருவனே, அவன் தேவையற்றவன்,  அவன் எவரையும் பெறவுமில்லை, அவன் பெறப்படவுமில்லை, இன்னும், அவனுக்கு நிகராக எவருமில்லை.                                       -  அல் இக்லாஸ் -

நம் வினா:

         அப்படியானால் நீங்கள் எங்கள் வேதத்தின் அஸ்திவாரமாகவுள்ள சிருட்டிகர்த்தன் இருக்கிறான் என்பதை ஏற்கவில்லையா?

அவர் விடை:

         இல்லை, அப்படியொருவர் இருக்கிறார் என்று எண்பிக்க இதுவரையும் உங்கள் குருமார்களால் இயலவில்லை. உங்கள் முற்பிதாக்கள் இந்தக் கொள்கையுடையவர்களாக இருந்தார்கள். அதனால் நீங்களும் அதனையே நம்பிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். அல்லாமல் ஆராய்ந்து பார்த்து இதிலே உண்மையைக் கண்டு விசுவாசித்து இருக்கவில்லை. ஆலோசித்து விசுவாசித்ததல்ல உங்கள் விசுவாசம். ஆராய்ந்திருந்தால் இந்த வேதத்தில் இருந்திருக்க மாட்டீர்கள்.

விடை:

         நீங்கள் சொல்வதைப் பார்த்தால் எங்களுடைய வேதத்தைப் பற்றிய விளக்கம் தங்களுக்குக் கிடைக்கவில்லையென்று தோன்றுகின்றது. அதாவது, நாங்கள் சிறுவர்களாக இருக்கும் போது குருமாரும், தாய் – தந்தையரும் சொல்லித் தருவதைப் பாடமிட்டுக் கொள்வோம். அப்படியே நம்பிக் கொள்வோம். ஆனால் எதையும் விளங்கக் கூடிய அறிவு பெறும்பொழுது அந்தப் பாடத்தையும், விசுவாசத்தையும் ஆராய்ந்து தெளிந்து விசுவாசத்தை ஸ்திரப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பது வேதக் கட்டளை.

வினா:

         அப்படியா? அப்படியானால் நீங்கள் இதை ஆராய்ந்து, உண்மையையுணர்ந்து விசுவாசித்திருக்கிறீர்களா?

விடை:

        ஆம், ஓரளவாக விளங்கியிருக்கிறேன். அந்த விளக்கத்தின் பேரிலேதான் நான் நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிறேன்.

வினா:

         சரி, அப்படியானால் சொல்லுங்கள். நாங்களும் அறிய விரும்புகிறோம். நீங்கள் சொல்லுகிற (அல்லாஹ்) சிருஷ்டிகர்த்தா எங்கே இருக்கிறார்? எத்தகையவர் என்பதை விளக்குங்கள் பார்ப்போம்.

விடை:

         இந்த விஷயம் இலகுவாக ஓரிரு சொற்களால் விளக்கக்கூடியதல்ல.  இது நம் வேதத்தின் மூலவேர். இதனை விளக்கப் புகுந்தால் பல மறுப்புக்களை எழுப்புவீர்கள். அதனால் பேச்சு நீண்டுபோகும். ஆதலால் இப்பொழுதே இதை விளக்கிப்பேச விரும்பவில்லை. இன்று இதை யிவ்வளவில் நிறுத்திவிடுவோம். நாளை வந்து இந்த விஷயத்தை விளக்க முயல்கிறேன்.

வினா:

         அவர் நகையுடன்) சரி நாளை வருவீர்களா?

விடை:

ஆம், வருவேன்.

இவ்வளவில் முதல் நாள் விவாதம் நிறுத்தப்பட்டது. 2 – ம் நாள் பின்னேரம் சென்றேன். அவர் என்னை எதிர்பார்த்தவாறு மிக உற்சாகமாக வரவேற்றார். 

அவர் எங்கே நீங்கள் சொல்லுகிறபடி சிருஷ்டிகர்த்தா எங்கேயிருக்கிறார்? அவர் எப்படிப்பட்டவர் என்பதை விளங்கப்படுத்துங்கள் என்றார்.

 

Text Box: Download  _PDF
Text Box: த. சா. அப்துல் லதீப்
 
	த. சா. அப்துல் லதீப் அவர்கள் இலங்கை, வெலிகாமம், மதுராபுரியைச் சேர்ந்தவர். அவர் 1900 ஆம் ஆண்டு பிறந்து 1977 ஆம் ஆண்டு இறையடி சேர்ந்தார். அவர் வெலிகாமம் அரசினர் தமிழ்ப் பாடசாலையில் கல்வி கற்றுள்ளார். பின்னர் ஆசிரியராக நியமனம் பெற்ற அவர் கோப்பாய் ஆசிரியர் பயிற்சிக் கலாசாலையில் பயிற்சி பெற்றுள்ளார். இந்த நாட்டின் பயிற்றப்பட்ட முதல் முஸ்லிம் ஆசிரியர் என்ற சிறப்பை அவரே சுவீகரித்துக் கொண்டார். இதனால் ஆசிரியத் தந்தை என்றும் அவரை அழைப்பர்.
 
	அவர் பௌத்த மதத்தின் மூல மொழியான பாளி மொழியைக் கற்றுக்கொள்வதற்காக தெனிப்பிட்டிய பண்டாரவத்த எனும் சிங்களக் கிராமத்திலுள்ள பௌத்த ஆலயத்திற்குச் சென்று வந்தார். அங்கிருந்த அவரது ஆசிரியருடன் நெருங்கிப் பழகும் வாய்ப்புக் கிட்டியது. பௌத்த மதகுருவான அவரது ஆசிரியர் அவரிடம் இஸ்லாம் தொடர்பான கேள்விகளைத் தொடுக்கலானார். இவ்வாறு அவர்களுக்கிடையில் ஏற்பட்ட உரையாடல் அம்மதகுருவின் மன மாற்றத்திற்குக் காரணமாகியது; பின்னர் அவர் இஸ்லாத்தைத் தழுவி அப்துர் ரஹ்மான் எனத் தனக்குப் பெயர் சூட்டிக்கொண்டார். அவரது மன மாற்றமானது அப்போது இன முறுகல்களுக்குக் காரணமாகியது. அதன் காரணமாக, அவர் இந்தியாவிலுள்ள பாக்கியாத்துஸ் ஸாலிஹாத் அரபுக் கல்லூரிக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டு அங்கு மார்க்கக் கல்வியையும் கற்றுத் தேரந்தார். 2000 ஆம் ஆண்டு அவரும் இறையடி சேர்ந்தார்.
 
	இந்நிகழ்ச்சி கிட்டத்தட்ட 1935 ஆம் ஆண்டளவில் நடந்துள்ளது. அவ்வுரையாடலில் சில தவறான கருத்துக்கள் தென்பட்டாலும், ஆரம்ப காலத்தில் நடைபெற்ற ஒரு உரையாடல் என்ற வகையில் அது சிறப்புக்குரியதாகும். இது த. சா. அப்துல் லதீப் அவர்களுடைய திருக்குர்ஆனும் இயற்கையும் என்ற நூலில் 282-310 பக்கங்களில் இடம்பெற்றுள்ளது. அது வருமாறு:

எம்மைப் பற்றி

உரைகள்

தகவலிறக்கம்

ஆவணக் காப்பகம்

மென் பொருட்கள்